Komunikat Prezesa Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej w związku ze stwierdzanymi nieprawidłowościami przy wystawianiu paszportów dla zwierząt.

  Komunikat Prezesa Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej w związku ze stwierdzanymi nieprawid więcej »

Ś.P. lek.wet. Zbigniew Braciszewski

  Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 07 kwietnia 2021zmarł Ś.P. lek.wet. Zbigniew Braci więcej »

UWAGA!!WYBORY - AKTUALIZACJA DANYCH

  Szanowni Państwo,   Z uwagi na zbliżające się wybory delegatów na okręgowy zja więcej »

Wspomnienie o Ś.P. Prof. dr hab. Karolu Kotowskim
2021-02-23

 

 

Prof. dr hab. Karol Kotowski - Nestor Weterynarii

Prezes Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w Poznaniu

w I i II kadencji (w latach 1991-2001)

współtwórca struktur reaktywowanego w 1990 r. samorządu zawodowego lekarzy weterynarii.

Zmarł  20 lutego 2021 r. w wieku 85 lat.

 

Prof. dr hab. Karol Kotowski był człowiekiem niezwykle aktywnym na wielu polach; nie tylko zawodowym, ale także społecznym i naukowym. Dzięki tej aktywności jego życie było niezwykle bogate,  pracowite i  pełne  spektakularnych sukcesów.

           Karol Kotowski urodził się 21 sierpnia 1935 r. w Młynisku pow. Wieluń. Po zakończeniu wojny rozpoczął w rodzinnej miejscowości naukę w szkole podstawowej, którą ukończył w 1950 r. Ze względu na słaby stan zdrowia matki pracował w gospodarstwie rolnym razem z rodzicami. W 1953 r. zdał egzamin do Państwowego Technikum Weterynaryjnego w Kluczborku. Jednakże z braku miejsc naukę rozpoczął w Technikum Weterynaryjnym w Lęborku. Po ukończeniu pierwszej klasy przeniósł się do Technikum Weterynaryjnego we Wrześni, które ukończył w 1957 r. W tym samym roku został powołany do odbycia czynnej służby wojskowej. Okres przeszkolenia rekruckiego odbył w jednostce w Kielcach-Bukówka w 1957 r., skąd rozkazem Ministerstwa Obrony Narodowej (MON) został przeniesiony do Wojskowego Centralnego Ośrodka Weterynaryjnego w Puławach. Tam odbywał służbę do lutego 1958 r. i kolejnym rozkazem MON przeniesiony został do Wojskowego Okręgowego Ośrodka Weterynaryjnego we Wrocławiu. Korzystając z przysługującego mu prawa, w drugim roku służby (1959 r.), złożył dokumenty na Wydział Weterynaryjny w Wyższej Szkole Rolniczej w Lublinie. Egzamin wstępny zdał z wynikiem dobrym. W październiku 1959 r. rozpoczął studia w Lublinie, które ukończył 26 marca 1965 roku.

                Od 2 maja 1965 r. rozpoczął staż wstępny w byłym Wojewódzkim Zakładzie Weterynarii we Wrocławiu. Po 7-miesięcznym okresie stażu w Jeleniej Górze rozpoczął samodzielną pracę w Przychodni Weterynaryjnej we Włodzicach Wielkich pow. Lwówek Śląski. W zakładzie tym przepracował do marca 1967 r., po tym okresie przeniósł się do pracy w Lecznicy dla Zwierząt w Bolesławcu Śląskim, zajmując stanowisko ordynatora, gdzie pracował do 1969 r. Następnie podjął pracę w Państwowym Ośrodku Hodowli Zarodowej w Chojnowie.

            W tym okresie pracy był wielokrotnie delegowany na różne kursy dokształcające, które odbywały się na Wydziale Weterynaryjnym we Wrocławiu. W czasie kursu z zakresu zwalczania niepłodności zwierząt poznał prof. dr hab. Antoniego Żebrackiego, który zaproponował mu badania z zakresu zwalczania niepłodności krów. Rezultatem tych badań była obrona pracy doktorskiej w 1971 roku na Wydziale Weterynaryjnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, zatytułowanej „Obserwacje praktyczne nad przydatnością stosowania dwuetylostilbestrolu w rozrodzie u krów i jałowic”.

            Jego zainteresowania naukowo-badawcze rozpoczęły się właściwie już w 1967 r. Niezależnie od tematu pracy doktorskiej, prowadził badania pilotowe nad leczeniem trychofitozy bydła, stosując do paszy tlenek cynku. Była to wspólna praca z doc. dr Adamem Szwabowiczem, która została nagrodzona przez Ministra Rolnictwa oraz Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych (PTNW) w 1972 r.

            Od 15 lutego 1970 r. podjął pracę w Powiatowym Zakładzie Weterynarii w Ostrowie Wielkopolskim na stanowisku zastępcy powiatowego lekarza weterynarii ds. hodowli wielkostadnej.

            Od 1 lutego 1971 r. przeniósł się do pracy w Przychodni dla Zwierząt w Rychtalu pow. Kępno, obejmując funkcję kierownika, gdzie nieprzerwanie pracował do czasu restrukturyzacji służby weterynaryjnej. Po zmianach społeczno-gospodarczych w kraju, od pierwszego stycznia 1991 r. podjął pracę w charakterze starszego rejonowego weterynaryjnego inspektora sanitarnego w Wojewódzkim Zakładzie Weterynarii w Kaliszu, Oddział Rejonowy Kępno. Z dniem 1 września 2000 r. przeszedł na emeryturę. W okresie pracy w Inspekcji Weterynaryjnej po godzinach urzędowych wykonywał praktykę terenową.

            Pracując w Rychtalu, w 1974 r. otrzymał propozycję Dziekanatu Wydziału Zootechnicznego Akademii Rolniczej w Szczecinie na prowadzenie zajęć dydaktycznych (ćwiczeń) z przedmiotu „Problemy płodności zwierząt”, dla studentów grupy magisterskiej. Zajęcia prowadził przez jeden semestr.

Okres jego pracy w Rychtalu był dalszym ciągiem pracy naukowo-badawczej, poprzez współpracę z ośrodkami akademickimi w kraju. W 1975 r. nawiązał współpracę z byłym Instytutem Zoohigieny i Profilaktyki SGGW-AR w Warszawie, kierowanym przez prof. dr hab. Jerzego Mazurczaka, skąd otrzymał zlecenia badań klinicznych różnych stymulatorów wzrostu i reprodukcji zwierząt. Badania te dotyczyły takich preparatów jak: Polfamix U, Wisol-BM, Wisol-T i Wisol-O, Reladorm JM, Prolan S, Borgal, PG-600, Wirginiamycyna, Ridzol P, LB-Cernelle 68, Bifidovac i wielu innych, które zostały wdrożone do szerokiej praktyki weterynaryjnej i hodowlanej, ciesząc się dużym zainteresowaniem lekarzy weterynarii - praktyków.

            Od 1980 r. rozpoczął współpracę z Akademią Rolniczą w Poznaniu, z dr. nauk wet. Jerzym Frycem. Przez okres 3 lat wykonali setki analiz surowicy krwi od krów z tzw. zaleganiami okołoporodowymi, a także wykazującymi zaburzenia w płodności. Badania te dotyczyły również surowicy krwi loch w ostatnim trymestrze prośności i po wyproszeniu, celem ustalenia przyczyny występowania zaburzeń mleczności loch. Wyniki tych badań, oprócz publikacji, pozwoliły ustalić przyczyny zaburzeń stanu zdrowia zwierząt oraz podjąć działania naprawcze w tym zakresie.

W 1982 r. nawiązał współpracę z byłym Zakładem Doświadczalnym PAN w Poznaniu, kierowanym przez prof. dr. hab. Andrzeja Ślebodzińskiego. Otrzymał propozycję badań klinicznych (pilotowych) nad preparatem o nazwie roboczej „Progal”, z przeznaczeniem dla loch w przypadkach obniżonej mleczności lub braku mleka po wyproszeniu. Uzyskane wyniki badań stanowiły między innymi podstawę do wyprodukowania na skalę przemysłową preparatu pod nazwą Prolactin, a obecnie produkowanego jako Biolactin 2 (prolaktyna świńska) do stosowania u loch przy zaburzeniach mleczności.

            Od 1993 r. przez wiele lat współpracował z Akademią Rolniczą w Poznaniu, z pracownikami Katedry Chemii Ogólnej kierowanej przez prof. dr hab. Piotra Golińskiego, nad wykrywaniem ochratoksyny A w nerkach i krwi świń, poddawanych ubojowi w rejonie południowej Wielkopolski. Badania te dotyczyły również pasz skarmianych przez te zwierzęta.

            Brał czynny udział w organizowanych konferencjach przez Zakład Chorób Świń Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach. Natomiast z panem prof. Edwardem Malinowskim z Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach, Oddział w Bydgoszczy, wykonywał badania w zakresie leczenia i profilaktyki zapaleń wymion (mastitis) i błony śluzowej macicy (endometritis) u krów przy zastosowaniu leków nowej generacji.

            W wieloletniej swojej praktyce przeprowadził badania kliniczne nad licznymi preparatami. W 1994 r. dla byłej firmy Interbiowet w Gorzowie Wlkp. wykonał badania przed rejestracyjne nad preparatem Uterovet przeznaczonym dla bydła i loch w okresie poporodowym. Dla tej samej firmy wykonał również badania nad preparatem elektrolitowo-energetycznym pn. Hydrodiar z przeznaczeniem dla prosiąt w stanach biegunkowych. Oceniał także skuteczność preparatu Vermisol w zwalczaniu robaczyc żołądkowo-jelitowych i płucnych u świń. Badaniami klinicznymi i laboratoryjnymi oceniano skuteczność preparatu Streptomycinum sulfuricum 100% w chorobach bakteryjnych przewodu pokarmowego u drobiu (brojlery) i cieląt. W 1997 r. Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” zlecił mu przeprowadzenie badań klinicznych nad przydatnością preparatu Uterotonic w okresie okołoporodowym u krów i macior. Znaczące dla praktyki hodowlanej były również badania nad preparatem CHITO-DERM produkowanym przez Vet-Agro z Lublina. Preparat ten znajduje zastosowanie w pielęgnacji  skóry wymienia i strzyków u krów mlecznych.

            Na zlecenie Zakładów Farmaceutycznych „Biowet” Gorzów Wlkp. przeprowadził badania nad skutecznością  preparatu Neosol w terapii schorzeń zakaźnych przewodu pokarmowego u cieląt i prosiąt. Dla potrzeb tego samego zakładu oceniał przydatność preparatu Konsulfatrim w leczeniu zakażeń układu pokarmowego oraz dróg oddechowych u świń. Badaniem klinicznym sprawdzano przydatność preparatu Karno-pig w odchowie prosiąt zdrowych oraz odstających w rozwoju – „ minus warianty”

Od 1968 r. był członkiem, Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Sekcji Fizjologii i Patologii Rozrodu oraz  Schorzeń Gruczołu Mlekowego, biorącym czynny  udział w organizowanych Zjazdach, później Kongresach PTNW. Od 2002 r. brał także udział w zebraniach naukowych nowopowstałej Sekcji Hyopatologów PTNW. W tym okresie zgłosił i przedstawił około 30 prac, które związane były z praktyką zawodową.

W okresie wieloletniej praktyki opublikował ponad 380 prac, wśród których znajdują się prace doświadczalne, przeglądowe, monograficzne, doniesienia kongresowe, referaty naukowe i popularnonaukowe oraz 2 książki. Z tego około 85% to oryginalne prace twórcze, przedstawione głównie na łamach: Medycyny Weterynaryjnej, w Zeszytach Problemowych Postępu Nauk Rolniczych, Polskim Archiwum Weterynaryjnym, Polish Journal of Veterinary Sciences, Biuletyn Naukowy Uniwersytetu Warmiuńsko-Mazurskiego w Olsztynie, Acta Academiae. Agriculturae AC Technicae Olstenensis, Wiener Tierärztliche Monatsschrift i inne. Z tej liczby publikacji oryginalnych był w zdecydowanej większości prac (około 90%) głównym autorem, a w pozostałych współautorem. Prace naukowo-badawcze Karola Kotowskiego znajdują zastosowanie w praktyce weterynaryjnej bądź hodowlanej. Zostały opublikowane w różnych czasopismach krajowych, takich jak: Medycyna Weterynaryjna, Życie Weterynaryjne, Przegląd Hodowlany, Nowości Weterynarii, Biuletyn Informacyjny, Trzoda Chlewna, Bydło, Hodowca Trzody Chlewnej, Hodowca Bydła czy Hoduj z Głową oraz Bydło Mięsne. Dalsza część prac została przedstawiona w różnych czasopismach popularno-naukowych oraz biuletynach, np. Wojewódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego, w Nowym Rolnictwie, Poradniku Gospodarskim, Zielarskim Biuletynie Informacyjnym, Inseminatorze i innych. Jego dorobek naukowy koncentrował się w zasadzie na okresie okołoporodowym dwóch podstawowych gatunków zwierząt gospodarskich, tj. trzodzie chlewnej i bydle mlecznym.

Prace dotyczące trzody chlewnej obejmowały zakres szeroko pojętej profilaktyki; zespołu bezmleczności poporodowej i jej wpływu na odchów prosiąt oraz ich efekty produkcyjne. Duża liczba prac obejmowała analizę przyczyn padnięć prosiąt oraz możliwości zapobiegania i leczenia, tak w hodowli wielkostadnej  jak i drobnotowarowej. Badał także skuteczność stymulowania rui i owulacji u trzody chlewnej w różnych warunkach chowu świń. Natomiast prace dotyczące bydła, to głównie okres poporodowy u krów, przebieg inwolucji macicy i powrót do ponownego zapłodnienia. Badał również przyczyny nadmiernego występowania zatrzymania łożyska u krów w hodowli wielkostadnej. Oznaczał profile gospodarki witaminowo-mineralnej oraz białkowo-energetycznej krów. Wykonywano oznaczenia drobnoustrojów z materiału biologicznego (wydzieliny gruczołu mlekowego, śluzu z dróg rodnych, wymazy z jamy nosowej itp., w ramach współpracy z Wydziałem Weterynaryjnym Akademii Rolniczej we Wrocławiu.

Wyniki opublikowanych prac budziły zainteresowanie wielu pracowników naukowych z zagranicy, czego dowodem były dziesiątki próśb z krajów całego świata o odbitki tych prac. Kilka prac zostało przedrukowanych w czasopismach zagranicznych, np. Agrichemical, Vetpharma, Pig News and Information i innych.

Na przestrzeni całego okresu swojej pracy wygłosił ponad 70 referatów na różnych spotkaniach dla lekarzy weterynarii, producentów bydła i trzody chlewnej oraz PTNW Oddziału Wielkopolskiego i Olsztyńskiego. W 1999 roku została wydana książka przez firmę LNB z siedzibą w Poznaniu; autorzy Karol Kotowski, Zygmunt Pejsak pod tytułem „ Wykorzystanie potencjału rozrodczego loch”.

W 1994 r. otrzymał propozycję członkostwa w The New York Akademy of Sciences.

Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych nadała mu Rada Wydziału Medycyny Weterynaryjnej w Olsztynie w dniu 21.06.1996 r., na podstawie całokształtu dorobku naukowego oraz rozprawy habilitacyjnej pt. „Występowanie, straty oraz skuteczność profilaktyki nieswoistej i swoistej zespołu bezmleczności poporodowej u loch”. Po uzyskaniu tytułu doktora habilitowanego wypromował 2 doktorów: dr. Macieja Dobkowicza (1999) oraz dr. Jana Kurzoka (2001). Był również recenzentem 2 prac doktorskich oraz jednej pracy habilitacyjnej.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 4 kwietnia 2005 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk weterynaryjnych.

Na początku lat 90-tych, w okresie  reaktywacji samorządu zawodowego lekarzy weterynarii, wszedł w skład Komitetu Organizacyjnego Izb Lekarsko-Weterynaryjnych - powołanego przez Prezesa Rady Ministrów,  którego zadaniem było zwołanie  okręgowych oraz Krajowego Zjazdu Lekarzy Weterynarii. Podczas Zjazdu Założycielskiego, w dniu 25 maja 1991 r., prof. dr hab. Karol Kotowski został pierwszym Prezesem  Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnejz  siedzibą w Poznaniu.  Funkcję tę pełnił przez dwie kolejne kadencje, w latach 1991-2001 (ponownego wyboru dokonał I Zjazd Sprawozdawczo-Wyborczy Lekarzy Weterynarii w 1995 r.).

 Do roku 2012 był także członkiem Rady Programowej „Życia Weterynaryjnego” .

W 2009 r. otrzymał propozycję do współudziału w opracowaniu podręcznika „Chów bydła mlecznego”, pod redakcją prof. dr. hab. Jana Szarka, który został wydany przez Wielkopolskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o. w Poznaniu w 2010 roku.

Pierwsze lata istnienia samorządu zawodowego były wielkim wyzwaniem dla Prezesa - prof. dr.  hab.  Karola Kotowskiego i kierowanej przez niego Rady. Był to bowiem okres  budowania  struktur samorządu, organizacji pracy biura, ustalania procedur administracyjnych, wprowadzenia pierwszego systemu informatycznego, dzięki któremu w sposób systemowy zaewidencjonowano lekarzy weterynarii z Województwa Wielkopolskiego. Wielkopolska Izba Lekarsko-Weterynaryjna stała się instytucją zrzeszającą lekarzy weterynarii, nadającą im prawo wykonywania zawodu i nadzorującą  działalność w ramach tego zawodu.

W II kadencji Prezes – prof. dr hab. Karol Kotowski sprawował pieczę nad  ugruntowywaniem struktur działania samorządu zawodowego i jego poszczególnych organów. Podkreślić należy, że Izba, w ramach swoich zadań ustawowych, była  niejednokrotnie forum rozstrzygania konfliktów pomiędzy lekarzami weterynarii i  miejscem polubownych spotkań. Właśnie z inicjatywy Pana Prezesa  powstała wówczas przy każdym Rejonowym Lekarzu Weterynarii  instytucja tzw. „męża zaufania”.

W okresie swojej pracy zawodowej i społecznej został odznaczony: Odznaką Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu oraz w Lublinie. Odznaką Meritus nadaną przez Krajową Radę Lekarsko – Weterynaryjną, oraz przez Okręgową Radę Izby Wielkopolskiej odznaką Amicus Veterinariae. Ponadto otrzymał Srebrną i Złotą Odznakę byłego. Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynarii oraz odznakę Zasłużony dla Rolnictwa. Nadano mu także Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Od 1965 roku był żonaty, ma córkę oraz dwóch synów.

Jego śmierć w dniu 20 lutego 2021 r. napełniła nas wszystkich żalem, a Jego najbliższych bólem i smutkiem. Weterynaria Wielkopolska poniosła w tym dniu niepowetowaną stratę. Żegnając się z nim na zawsze, pamiętać będziemy   jego liczne osiągnięcia naukowe, zawodowe i społeczne, a także niespożytą  energię i uśmiech.

 

                                                                              Wielkopolska Izba

                                                                  Lekarsko-Weterynaryjna w Poznaniu

 


Wielkopolska Izba Lekarsko-Weterynaryjna w Poznaniu, ul. Nagietkowa 4, 60-175 Poznań, tel. 061 86 89 703, e-mail: biuro@wilwet.pl
NIP: 779-14-94-633, Konto: Wielkopolska Izba Lekarsko-Weterynaryjna PKO BP I/O Poznań, Nr 79 1020 4027 0000 1702 0355 5752